Kruisweg
14 staties verbeelden het lijdensverhaal van Jezus
uit 2013 tot 2013
(klik op de afbeelding om het werk groter te bekijken)
stuur een bericht
1e Statie
2013
Onmacht:
Soms lijkt het of iedereen tegen me is.
Ik voel me onbegrepen, onrechtvaardig behandeld. Geef mij de kracht om verder te gaan.
Jezus wordt ter dood veroordeeld. De haan herinnert aan het ontkennen van Petrus.
De zilverlingen worden later gebruikt om ‘ de bloedakker’ te kopen. Pilatus wast zijn handen in onschuld.
Laat deze beker aan mij voorbijgaan….’ Jezus laat zich meevoeren, maar omdat hij deze taak als mens
op zich heeft genomen voelt hij zich opstandig (gebalde vuist) en onbegrepen.
Mattheus 27:1 Markus 15:15 Lukas 23:25 Johannes 19,16
2e Statie
2013
Zware taak
Ik neem mijn taak op. Ik vertrouw op God, Hij zal me leiden.
Jezus neem het kruis op zijn schouders
Jezus neemt zijn kruis op, aanvaarding van zijn lot.
Mishandeld, angstig gaat hij zijn taak volbrengen.
Johannes 19:17
3e Statie
2013
Vallen en opstaan
De weg is zwaar. Ik laat me niet ontmoedigen. Hij is altijd bij me.
Jezus valt voor de eerste maal onder het kruis.
Hij heeft gezegd ‘in drie dagen bouw ik de tempel opnieuw op’.
Johannes 2: 13-23
4e Statie
2013
Moeder Maria
‘Wees gegroet Maria’ . Zij is mijn steun en toeverlaat in moeilijke tijden.
Ontmoeting met Zijn moeder Maria.
Wat kan een moeder tegen een zoon zeggen die zo’n lot wacht.
5e Statie
2013
Helpen en geholpen worden
Ik mag hulp van anderen aannemen. Ik voel me ook gesteund door God.
Simon van Cyrene helpt Jezus het kruis dragen.
Met tegenzin aangewezen, daarna met passie zijn taak opgenomen,
helpt hij Jezus zijn kruis dragen. Daarmee verandert ook zijn leven.
Mattheus 27:32 Markus 15:21 Lukas 23:26
6e Statie
2013
Veronica
Getroost worden, een afdruk van Liefde.
Veronica droogt het gezicht van Jezus af.
Veronica heeft Jezus een doek aangereikt en ziet ‘een blijvend’ gelaat.
Zij is mysterieus en van oosterse afkomst.
Hoe graag zouden ook wij iets blijvends willen hebben; iets tastbaars.
7e Statie
2013
Het kost veel moed om steeds maar weer door te gaan. God geef mij de kracht.
Jezus valt voor de tweede maal.
Uit liefde voor ons heeft Hij zijn lijden op zich genomen.
De graankorrel moet eerst sterven om vrucht voor te brengen.
Johannes 12: 24-25
8e Statie
2013
Troost en liefde
Lieve Jezus, was mijn hart maar zo groot als het uwe.
Jezus troost de wenende vrouwen. Terwijl Hij zelf lijdt, is Hij er nog steeds voor de ander.
Wat een liefdevol persoon om zichzelf zo weg te cijferen en niet wil blijven hangen in zelfmedelijden.
Lukas 23:28-31
9e Statie
2013
Hoe diep moet ik gaan? Voor allen die het zwaar hebben, geef de moed niet op.
Jezus valt voor de derde maal. Hoe diep kun je zinken?
‘Van stof tot stof zult Gij wederkeren’ Hij ziet zijn eigen hand en denkt als mens:
ik beleef mijn eigen verhaal, overkomt dit mij echt?
Als in een roes van onwerkelijkheid, pakt hij weer zijn kruis op en gaat verder.
10e Statie
2013
In onze kwetsbaarheid kunnen we ons zo onbegrepen en eenzaam voelen.
Vergeet niet dat God bij je is.
Jezus wordt van zijn klederen beroofd. Zijn kleding wordt verdeeld.
Grijpgrage mensen verdelen ‘eerlijk’ zijn kleding.
Het voelt zo kwetsbaar, zo naakt, zo onbegrepen.
Mattheus 27:35 Markus 15:24 Lukas 23:3, Johannes 19:23-24 Psalm 22:18-29
11e Statie
2013
Op het kruis. Toch nog aan ons denken. Elkaar vergeven is soms moeilijk. Denk aan Hem. Hij vergaf tot het laatste toe.
Jezus wordt aan het kruis genageld. Een mens pakt zijn medemens bij de pols om hem te kruisigen. Een intieme aanraking voor een gruwelijk doel. Jezus kijkt ons aan; ‘Vergeef het hen, zij weten niet wat zij doen’.
Markus 15:24 Lukas 23:33 Johannes 19:18
12e Statie
2013
Geef kracht aan hen die zich eenzaam en verlaten voelen. Vertrouw op Hem.
Jezus sterft aan het kruis. In eenzaamheid is Hij gestorven.
Tot het einde toe vergaf Hij zijn medemensen en was Hij vol liefde. Hij heeft alles gegeven, hij heeft het volbracht.
Mattheus 27:50 Markus 15:37 Lukas 23:46 Johannes 19:30
13e Statie
2013
Vol van liefde voor Hem. Dat wij ook die warmte mogen ervaren.
Jezus wordt van het kruis genomen. Met verdriet en liefde kijkt zij alsof ze naar haar pasgeborene kijkt. Met een tederheid zoals bij een baby gekeken wordt naar kleine vingertjes kijkt zij nu met onwerkelijkheid en verbazing naar haar Zoon.
Lukas 23:53, Johannes 19:38
14e Statie
2013
Hij is ons licht.
Hij is ons voorgegaan.
Dat we dat ons dat blijven herinneren,
ook in moeilijke tijden.